วันอาทิตย์ กุรู้เเล้วว่าจะไปกำเเพงเพชร เเต่กุติดเรียนไง เลยขอเเม่เรียน ชีวะก่อน ไปๆมาๆเลยได้เรียน สองวิชาเลย ดี ดี ดี เลยต้องเดินทางตอนเย็น มุ่งหน้าไปกำเเพงเพชร เเม่กับพ่อกุเเยกคันกัน เพราะเตี่ยกุต้องไปรับก๋งที่กาญก่อน ส่วนคันกุก็มีเเม่ เป็นคนขับมีกุนั่งโม้ ตลอดทางเพื่อป้องกันเเม่หลับ ส่วนตัวกุเองก็โด้ป กาเเฟ ช่วงนี้เป็นไรไม่รู้ติดกาเเฟ ว่ะ เเต่ไม่ชอบกินหวานไง อาม่านั่งข้างเบาะหลังกุ ตำหมากเรื่อยทาง ม่ากุติดหมากมาก เเบบขาดไม่ได้ เห้อๆ โม้ไปเรื่อย ในที่สุดก็ถึงตัวกำเเพงเพชร เเม่กุขับรถเร็วมาก เพราะเเกบอกว่าเดี๋ยวง่วง เข้า รร ประจำ ที่เคยพัก ถึงก็หลับกันเป็นตาย ตื่นสายๆๆๆ
ไปส ป ก ทำการโอนที่ ให้คนอื่น กุนี่ใจหวิวเลย เห้อ บ้านเก่ากุ ก็ขาย เห้อเเม่บอกขายหมดเลย ไปซื้อที่ที่กาญเเทน ก็ก็อดเสียใจมิได้เคยเล่น มีเพื่อนที่นู่น มีป้า เหตุการณ์เก่าๆ ไอ้เเน็ค เพื่อนบ้าน เห้อ ก็มีปัญหานิดหน่อย เลยต้องอยู่อีกคืน เเต่ก็ใช้เส้นสาย ที่มีให้เป็นประโยช์ ก็เลยเสร็จ กุขอเเม่พาไปดู รร เก่าหน่อย เพราะคงไม่ได้มาเเล้ว รร องอาจวิทยา สำหรับกุสมัยก่อนมันเป็นรร ที่ใหญ่มาก เเต่พอกลับไปดูทำไมมันเล็กจังฟร่ะ เก่าขึ้นเยอะเลย เเหงดิไม่ได้ไปเป็นสิบกว่าปีเเล้ว กุก็เลยไปเล่นชิงช้า อันเก่า ห้องเรียนเก่า ห้องเด็กประจำเก่า ที่มีเเค่สองห้อง ห้องชายห้องหญิง ห้องหญิงเนี่ยก็มีเเค่กุกับรุ่นพี่ประถมสองคน นะ มีห้องมินิมาร์ทอันเล็กๆที่เมื่อก่อนกุขโมยตัง ค่าอ้อยของเตี่ยมาซื้อหนมเเจกเพื่อน 555 โต๊ะอาจารย์ใหญ่ที่กุชอบไปนั่งเล่น สระว่ายน้ำอันเล็กๆที่ใส่กางเกงในลงไปเลย เเทบร้อง สมัยก่อนเวลาไป รร ต้องนั่งรถมา เพราะว่า รร มันอยู่ในตัวเมือง เเต่บ้านกุเนี่ย อยู่ไทรงาม มันบ้านนอกมาก เเบบที่กุเคยอวดว่า บ้านกุมีส้วมเป็นบ้านเเรก คนมาเเห่ดูนะ คือตอนเเรกก็เรียน รร ไทรงามละ เเต่เตี่ยอยากให้ไปเรียนในเมืองกุเลยต้องไป เเต่อิช้งโดนเรียน รร วัด กรี๊ด เอ่อ จะบอกว่าเวลานั่งรถไปรร องอาจเนี่ยมันต้องผ่านโรงงาน ทำนมถั่วเหลืองมันเป็นอะไรที่ฝังใจนะ เเบบว่าผ่านทุกวัน เหม็นมาก เเล้วตอนกลางวัน ยังต้องกินอินมถั่วเหลืองอีกเเหวะ กุเลยไม่ชอบกินนมถั่วเหลืองมาก เเล้วนมหวานก็ไม่ชอบ ชีวิตนี้กินได้เเค่นมจืด เห้อ เเล้วเเม่กุเนี่ยก็บอกว่าพอเเล้ว กลับๆ ขากลับม่าไปกับเตี่ย ก๋งกลับม่าไม่ค่อยถูกกันเเต่ต้องนั่งรถคัดเดียวกัน ม่าจะไปเยี่ยม พี่น้องเขาที่เเถบชานเมือง ส่วนเเม่กุต้องรีบมาทำงาน เออชีวิตเขามีเเต่งานจริงๆ อาม่าบอกกุว่า พ่อของเขาชื่อดาวเรือง เเปลกมะ ม่ากุชื่อ รอง ส่วนกุชื่อรุ่ง เเบบรุ่งเรืองรอง ประมาณเนี่ย

พ่อกุเรียนจบ ม.หกเเล้ว ยินดีด้วยเขากำลังจะต่อมหาลัย เอาเข้าไปถามกุอยู่ได้ว่าเขาจะเรียนไรดี รัฐศาส หรือ เกษตร ดี กุนึกในใจตอนเขาเรียน ได้g 4วิชาเดียวคือเกษตร นะ เเล้วตอนนี้พ่อกุเขาจะปลอมตัวเป็นชาวบ้านไปเอา พันธ์ไม้ฟรีที่ อำเภอ ที่กาญ เเล้วเขาก็บ่น ว่าไปเอาไม่ได้เพราะ เป็นวันมอบ ใบจบม.ปลาย คือไงอ่ะพ่อกุเนี่ยเขาชอบพวกเกษตรมากไง อย่างบ้านที่ชล เขาก็ซื้อเป็ดมาห้าสิบกว่าตัว มาเลี้ยง คือ ซื้มาตั้งเเต่ตัวมันยังเป็นสีเหลืองเล็กๆ โดนไอ้หลามกินบ้าน คนงานกินบ้าง เหลือ สามสิบกว่าต้ว เเล้วก็ซื้อไก่มาเป็นเเบบ ไอ้ไก่เเจ้ตัวเล็กๆ ซื้อมาทำไมเยอะเเยะ เเล้วที่นี้มันก็ขึ้นไปอยู่บนสายไฟบ้านบนต้นไม้บ้าง เเม่งวิ่งกันให้วุ่นเลย เเบบวิ่งในสนามหญ้า เล่นกับหมาอ่ะ กุไม่รู้ว่ามันโดนกินไปมั้งยัง เออ เเล้วพ่อกุเขาจะไม่ค่อยอยู่บ้านเเล้วใครเลี้ยงเป็ด กุ เห้อ พ่อกุเตรียมจะไปปลูก ต้นไม้ ที่กาญ คือเขาไม่ค่อยได้ทำงาน เเม่กุทำ เห้อ เขาเองก็จะไปปลูกบ้านที่กาญ เซ็งจิต



กุเรียนเสร็จกลับบ้านก็สลบเเล้ว เมื่อวานปวดหัวมาก กลับมาบ้าน ก็นอนเลย
ไอ้ โรคจิตนั่นก็ยังโทรมา บ้าเปล่า

ไม่ใช่เพื่อนเล่นเธอเข้าใจมะ ว่างมากก็ไปเล่นที่อื่นไป่